شمارهٔ ۲۲۶

برداشت: دل عاشق از محبوب خود هیچ‌گاه راضی نمی‌شود و برای آرامش خود به بهشت نیز قانع نخواهد بود. عطش دیدار محبوب را تنها با نهر کوثر (آب بهشتی) هم نمی‌تواند سیراب کند.

برداشت: اگر از زیر دستانم غافل شوم، در حالی که خود را در توانایی هایم برتر می دانم، مانند این است که گوهر با رشته ای به من وابسته است و از کنار من نمی افتد، هرچند که به ظاهر لاغر و ضعیف باشد.

برداشت: افراد سنگین‌دل و با نفسانیت، در دنیای بی‌روح و خشک به ورطه‌ی هلاکت می‌افتند، در حالی که روح‌های سبک‌بار و آزاد، هرگز از نعمت‌ها و زیبایی‌های زندگی دریا بی‌بهره نمی‌مانند.