شمارهٔ ۲۲۴

در این اشعار، شاعر به تأثیر عشق بر دل انسان و پیوند عمیق آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق می‌تواند خواسته‌های دل را افزایش دهد و از میوه‌های روز قیامت می‌گوید که آن‌ها خام هستند. همچنین، شاعر بیان می‌کند که کسی که به محبوبیت و نام و مقام دست پیدا می‌کند، از طریق همواری و آسانی به این جایگاه نائل آمده است. در پایان، اشاره می‌کند که مانند سگ لیلی که فقط به لیلی وفادار است، انسان‌ها نیز قادر نیستند به کسی جز معشوق خود نزدیک شوند، و در غیر این صورت، به مانند آهوهای وحشی به دام عشق نمی‌افتند.