شمارهٔ ۲۱۲

برداشت: زمانی خوش است که در انتهای گل، دانه‌ای گذاشته شده است و مردم با امید به برداشت محصول، دل‌های خود را جمع کرده‌اند.

برداشت: زاهدان، به منظور جلب توجه و رونق زندگی خود، بر روی ثروت حقیقی پشت کرده و به دنیای بی‌حقیقت پرداخته‌اند.