شمارهٔ ۲۰۹

برداشت: اثر عشق، حسرت و دردی در دل عاشق باقی مانده است. وقتی که شمع از محفل خارج شد، تنها خاکستر پروانه به جا ماند.

برداشت: دلم پر از غم و اندوه است اما نمی‌توانم به آسانی آن را بیان کنم. صدای ناله‌ام هم در دلم خاموش شده است. آه، چه حالم بد است، مثل قفلی که کلیدش در خانه جا مانده و نمی‌توانم آن را باز کنم.

برداشت: در چنین فضایی، نمی‌توان از زندگی به‌طور طبیعی نفس کشید و در دل ما هنوز آرزوی فریادهای شاد و مستانه وجود دارد.