شمارهٔ ۲۰۶

برداشت: زخم من به قدری عمیق و شدید است که مانند تیغ شهادت، شبنم وجودم را می‌مکد و خون من به‌قدری با ارزش و درخشان است که انگار از خورشید قیامت می‌ریزد.

برداشت: تصویر زیبا و شگفت‌انگیز از دل سنگ پاک شده و از بین رفته است، اما هنوز هم اثر و نشانه‌ای از تلاش و شجاعت فرهاد در ذهن باقی مانده است. انگار که یاد و خاطره‌اش هنوز زنده است و به ما یادآوری می‌کند که او همواره به خاطر عشق و فداکاری‌اش سختی‌ها را تحمل کرده است.

برداشت: آب زنده‌کننده‌ای از دهان خضر خارج می‌شود و او به دلیل اینکه به شدت لب خود را با لذت می‌مکد، تیغی ایجاد شده است.