شمارهٔ ۲۰۰

این متن به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که زمان برای لشکری می‌آید تا به سویی حرکت کند. در این میان، دل عاشق به زلف محبوبش مشغول است و هرگاه از چاک گریبان محبوب سخن به میان آید، یاد قصه پیراهن یوسف نیز به ذهن می‌رسد. در کل، این شعر به ارتباط عشق و زیبایی و داستان‌های عاشقانه اشاره دارد.