شمارهٔ ۱۹۸

برداشت: من از کنجکاوی چشم خود را بستم و دیگر به چیزهای اضافی نگاه نمی‌کنم. با گوش‌هایم را سنگین کرده‌ام، به طوری که هر صدا و نغمه‌ای برایم لذت‌بخش و دلنشین شده است.

برداشت: هر بار که اندوه به من فشار می‌آورد و احساساتم را تحت تاثیر قرار می‌دهد، آن احساسات به همان اندازه سخت و بی‌احساس می‌شوند که یک سنگ.