شمارهٔ ۱۸۷

برداشت: زبان بلبل شکایت ما را به آسمان می برد و اشک شبنم در فضایی که ما به گلستانی تعلق داریم، به پرواز در می آید.

برداشت: در آسمان سرنوشت من، در دل شب، نوری وجود دارد که به تازگی به چشم‌های ما می‌زند.

برداشت: صدای ناله‌های ما باعث شهرت باغ گل‌های تو گردد و زیبایی تو همچون شعله‌ای به دامن ما می‌وزد.

برداشت: می‌گوید که حاصل و نتیجه کار ما افراد کم‌برخوردار را با نگاه کم‌ارزش نبینید؛ چرا که حتی چشم روشنی که به سوی ما می‌آید، به خاطر اشتیاق و محبت به محصول و دستاوردهای ماست.