(راه سخنم معنی بسیار گرفته است
از جوش گل این رخنه دیوار گرفته است)
دربارهٔ این سروده
در این بیتها، شاعر به عمق معانی و احساسات خود اشاره میکند. او میگوید که سخنانش حسی عمیق پیدا کرده و دیوارهای وجودش به خاطر درد و رنجهایش دچار ترک شدهاند. همچنین تأکید میکند که باید با ادب و سلامتی درونی با یکدیگر رفتار کنیم، زیرا زیبایی و شکوه مقدار زیادی از ما پنهان است و نیاز به پاکی و زلالی دارد. در ادامه، شاعر به احساس افسردگی خود میپردازد و میگوید که او همچنان در سایه دیوارهایی قرار دارد که مانع از وجودش شدهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
(با صاف ضمیران به ادب باش که بسیار
از آب گهر آینه زنگار گرفته است)
(آن رهرو افسرده اساسم که مکرر
دامان مرا سایه دیوار گرفته است)