شمارهٔ ۱۷۵

در این بیت‌ها شاعر از زیبایی و عصمت معشوق صحبت می‌کند. او به وضوح می‌گوید که به رنگ و زیبایی معشوق دست یافته و حسرت می‌خورد که نتوانسته از نزدیک با او آشنا شود. ابروهای معشوق به قدری زیبا هستند که حتی آشنایی با او نیز نمی‌تواند تأثیری بر زیبایی آنها بگذارد. به طور کلی، شاعر در این اشعار به زیبایی و جاذبه معشوق و حسرت خود در دست نیافتن به او اشاره می‌کند.