در جوش خلق کعبه حاجات گم شده است
در توبه شکسته خرابات گم شده است
دربارهٔ این سروده
این شعر به جستجوی آرزوها و نیازها در مکانهای مقدس و گناهکار اشاره دارد. شاعر میگوید که در میان عبادتها و توبهها، آنچه که برای انسان ارزشمند و گرانبهاست، گم شده است. همچنین کودک درون انسان که در دنیای خاکی ما زندگی میکند، خواستهها و لحظات با ارزشش را از دست داده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن طفل مشربیم که در مشت خاک ما
بس گوهر گرامی اوقات گم شده است