شمارهٔ ۱۶۳

برداشت: زلف‌های تو مانند تاریکی‌های شب‌های غریبانه است و صبحی شادابی را در دامن خود چنگ زده است.

برداشت: به کدام سمت می‌توانیم برویم وقتی که حوادث و مشکلات ما را احاطه کرده‌اند؟ در واقع ما در جایی هستیم که سختی‌ها و چالش‌ها همچون باران به ما هجوم آورده‌اند.

برداشت: این اشتباه من است که نتوانسته‌ام به درستی حق تو را بشناسم، چرا که مثل آیه‌های قرآن، زیبایی‌ات را در برابر چشمانم قرار داده‌ای.

برداشت: بارش تازه بهار، چمن را زنده کرده و گل‌ها در باغ، جلوه‌ای شاداب و زیبا پیدا کرده‌اند که شبیه به چهرهٔ شاد و سرمست است.

برداشت: به خاطر اینکه بهار خیلی زود می‌گذرد، شاخه‌ها به خاطر شکوفه‌هایشان به دندان می‌زنند و منتظرند تا از این زیبایی بهره‌مند شوند.