متفرقات

شمارهٔ ۱۵۳

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاست

می شد تمام و نکهت او در کدو بجاست

۲

دخل جهان سفله نگردد به خرج کم

چندان که می برند به خاک آرزو بجاست

بازگشت به سروده‌های صائب