ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیست
خبر ز حال من و تنگدستی من نیست
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر با بیان احساس تنهایی و ناامیدی، به کسی اشاره میکند که به او اهمیت نمیدهد و از حال او بیخبر است. او احساس میکند که علیرغم زیبایی و مقام دیگران، خود او در شرایط سخت و تنگدستی است و گویی ارزشش نادیده گرفته شده است. شاعر به نوعی حسادت و ناامیدی از عدم توجه به خود را مطرح میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ترا رسد به غزال حرم سرافرازی
که در قلمرو چین این بیاض گردن نیست