اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی است
به تن مباد سری کز هوای گل خالی است
شاعر در این ابیات به وفا و زیبایی گلها اشاره میکند و میگوید که باغ جهان از این وفا خالی است. او همچنین به زحمات باغبان اشاره میکند که حتی اگر به گوشهای از قفس برود، هیچگاه از زبانش نمیافتد که جایی برای گلها وجود ندارد. به طور کلی، این اشعار تاسف و غم ناشی از فقدان زیبایی و وفای گلها را به تصویر میکشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی است
به تن مباد سری کز هوای گل خالی است
اگر به کنج قفس راه باغبان افتد
نمیرود به زبانش که جای گل خالی است