دل آرمیده بود گفتگو چو هموارست
چمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
دربارهٔ این سروده
در این اشعار، شاعر به آرامش و زیبایی طبیعت اشاره میکند. گفتگو و چمن به خوبی و آرامش اشاره دارند، اما نسیمی که میوزد نشاندهندهی بیماری و ناپایداری است. همچنین، سایهای که بر روی زمین میافتد و رنگ کبودی ایجاد میکند، به سنگینی و باروری نهالی که قدش بزرگ است، اشاره دارد. به طور کلی، این شعر در تضاد بین زیبایی و ناپایداری طبیعت تمرکز دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ز سایه روی زمین را کبود می سازد
ز ناز بس که نهال قدش گرانبارست