شمارهٔ ۱۱۱

این ابیات بیانگر آن است که دل افرادی که از تعلقات دنیوی آزاد شده‌اند، مانند سپندی است که از آتش دور شده و از خطرات رسته است. همچنین هشدار می‌دهد که نباید به امید احسان از بخیلان و افراد بدخلق داشته باشیم، چرا که آنها در واقع درب محبت را به روی دیگران بسته‌اند.