شمارهٔ ۸۸

این شعر می‌گوید که در عشق جز تهی‌دستی و نیازمندی چیزی وجود ندارد و تنها کسانی که دل دارند می‌توانند ارادتمندی را درک کنند. همچنین، عشق دولت و آگاهی را به ما نشان می‌دهد و پرده جدایی ما از آن تنها مانند پرده خواب است.