آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای است
آنچه سروش می شماری تیغ زهرآلوده ای است
دربارهٔ این سروده
این شعر به نقد ظاهرسازان و superficiality در زندگی پرداخته است. شاعر بیان میکند که آنچه افراد به عنوان خوشی و لذت میشمارند، در حقیقت چیزی جز زهر و درد نیست. او به کسانی که اهل بینش و درک عمیق هستند اشاره میکند و تأکید میکند که آنچه در بستان زندگی میبینند، فقط ظاهری است و باطن آن ناپیداست. به طور کلی، شعر به اهمیت بینش و درک عمیق در برابر ظاهربینی اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آنچه برگ عیش می دانی درین بستانسرا
پیش چشم اهل بینش دست بر هم سوده ای است