شمارهٔ ۶۹

این شعر بیانگر این است که کسی که دلش آزاده است، هرگز غم نخواهد خورد. روزی و رزق برای افراد آزاد و با روحیه مناسب همیشه فراهم است. همچنین تاکید می‌کند که روح انسانی باید از کدورت‌ها دوری کند، زیرا تاریکی و مشکلات جزئی از زندگی هستند و به نوعی لازم است تا فرد به حیات خود ادامه دهد.