عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
پروای باد نیست چراغ نشانده را
شعر بیانگر حس غم و مرگ است و به معنای ناپایداری زندگی اشاره دارد. شاعر به دل خود توصیه میکند که از دلشورهها و نگرانیها رها شود و به سرعت به سوی روشنایی و امید حرکت کند. به طور کلی، این اشعار حسرت و تلاطمهای درونی را به تصویر میکشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
پروای باد نیست چراغ نشانده را
دل را ز اختلا گرانان سبک برآر
دریاب زود این ته دیوار مانده را