شمارهٔ ۶۰

برداشت: این بیت به مقایسه زیبایی و جذابیت چهره‌ی یک فرد با آینه اشاره دارد. شاعر می‌گوید که چهره‌ی او چنان درخشان و زیباست که نوری که از آن ساطع می‌شود، حتی تصویر آینه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و بر زیبایی آینه هم تأثیر می‌گذارد. به عبارت دیگر، زیبایی او به قدری است که آینه را هم بی‌روح و خشک کرده است.

برداشت: به خاطر یاد تو، من با گل زیبا شادابم، همان‌طور که طوطی شیفته به یک نگاه به جلو و عقب آینه توجه نمی‌کند.