ز جلوه تو حیاتی است خاکساران را
که خون مرده شمارند آب حیوان را
دربارهٔ این سروده
این ابیات اشاره به این دارند که زیبایی و جلوهی معشوق جان و حیات بخش به خاکساران (افراد humble و خاکی) است، به گونهای که مردم آنان را با آب حیاتبخش مقایسه میکنند. همچنین اشاره میکند که مانند برق، باید از این دنیای مادی و خاکی بگذری، چرا که در یک لحظه میتواند ظاهری تشنه و نیازمند (سفال تشنه) به عشق و نعمت (آه گرم ریحان) باشد. در مجموع، این اشعار به اهمیت عشق و حقیقت در زندگی اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چو برق بگذر ازین خاکدان که در یک دم
سفال تشنه کند آه گرم، ریحان را