شمارهٔ ۵۴

در این شعر، شاعر از ناامیدی و عدم دست‌یابی به محبت و بوسه معشوق سخن می‌گوید. او نتوانسته است به لب‌های معشوق برسد و احساس می‌کند که جانش را نیز نمی‌تواند به دست آورد. با وجود تلاش و صبر، به نظر می‌رسد که سرنوشت او را ترک کرده و موقعیت مطلوبی برایش فراهم نمی‌شود. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که هرچه بیشتر تلاش کند، کمتر به خواسته‌اش خواهد رسید.