هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاست
هر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
دربارهٔ این سروده
این شعر به اهمیت صبر و تحمل اشاره دارد. هر کسی که از ناآرامی شکایت کند، سزاوار تنبیه است. کسی که از سختیها طفره میرود و بینظمی را انتخاب کند، نیز باید با عواقبش روبرو شود. در پایان، بیان میکند که کسانی که با آرامش و مدارا با چالشها مواجه میشوند، سزاوار پاداش هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از پریشان اختلاطی رنگ بر رویت نماند
هر که با گلچین مدارا می کند اینش سزاست