متفرقات

شمارهٔ ۳۸

سرودهٔ صائب
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

بلبل به ثنای تو گشوده است زبان را

گل غنچه به پابوس تو کرده است دهان را

۲

در بندگی قامت موزون تو بسته است

هر فاخته از طوق کمر سرو روان را

۳

هر شاخ گل آماده به نظاره رویت

از غنچه و شبنم دل و چشم نگران را

بازگشت به سروده‌های صائب