(مردانه ازین خرقه سالوس برون آ
زن نیستی، از پرده ناموس برون آ)
در این شعر، شاعر به مسألهٔ ریا و ظاهرسازی پرداخته و به طور خاص از مردان میخواهد که از لباس ظاهری و ادعای خود فاصله بگیرند و به خود واقعیشان برگردند. همچنین به زنانی اشاره میکند که از چارچوب ناموس خارج شدهاند. در ادامه، شاعر به زیبایی و لطافت وجود سهولت میکند و از شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و زیبایی یاد میکند. به طور کلی، محوریت شعر بر فرا رفتن از ظواهر و رسیدن به عمق وجود است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
(مردانه ازین خرقه سالوس برون آ
زن نیستی، از پرده ناموس برون آ)
(پر در پر هم بافته پروانه و بلبل
ای شمع گل اندام ز فانوس برون آ)