در زیر بار مهره گل نیست دست ما
ز اشک تاک سبحه کند می پرست ما
دربارهٔ این سروده
این اشعار به بیان احساسات عاطفی و وجودی شاعر میپردازد. شاعر در آن از ضعف و ناتوانی خود در برابر عشق و زیباییهای زندگی صحبت میکند. او به این نکته اشاره میکند که نه به ظواهر مانند کلاه و زلف اهمیت میدهد و نه به توبه و پشیمانی میپردازد. در نهایت، اشارهای به محبوبان و تأثیر آنها بر او و احساس شکستش در عشق دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نه گوشه کلاه و نه زلف و نه توبه ایم
خوبان چه بسته اند کمر در شکست ما؟