شمارهٔ ۲۹

برداشت: رُخسار زیبای تو، تصویری از بهشت الهی است و قامت بلند تو، جهان را از آسمان بالا رها می‌کند.

برداشت: عشق، مسیری است که از دلایلی مانند ناراحتی و غم ما شکل گرفته است. همانند حبابی که در آب ایجاد می‌شود، این مشکل دلیلی برای پیچیده‌تر شدن اوضاع ماست.

برداشت: خوشا به حال کسی که از این وضعیت سخت و بی فایده عبور کند و دلی بزرگ و آزاد مانند دلی که در دل صحراست، داشته باشد.

برداشت: در روزهایی که سیاه و تیره است، مانند فانوسی است که بدون چراغ روشن، درون پرده‌ای قرار دارد؛ مانند چشمی که فاقد نور حیا و شرم است.