رنگ بر روی گل آید ز وفاداری ما
سرو بر خویش ببالد ز هواداری ما
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به وفاداری و عشق اشاره میکند. میگوید که رنگ گل به خاطر وفاداری ماست و درخت سرو به خاطر حمایت ما رشد میکند. اگر عشق واقعی به نمود برسد، جای تعجب نیست. همچنین، اشاره دارد که باید در برابر بیتفاوتی و غفلت، با عشق و وفاداری خود ایمان بیاوریم. در نهایت، او به بیماری عشق اشاره میکند که ناشی از غفلت است و به چشمهای معشوق مربوط میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
به دم عیسی اگر ناز کند جا دارد
نسخه از چشم تو برداشته بیماری ما
(آنقدر در دهن تیغ تغافل باشیم
کآورد خوی تو ایمان به وفاداری ما)