رخنه در سنگ کند ناخن اندیشه ما
پنجه در پنجه الماس کند تیشه ما
دربارهٔ این سروده
این ابیات به نقش اندیشه و هنر در زندگی اشاره دارد. شاعر به قدرت تخریب و ایجاد تغییر اشاره میکند و بیان میکند که اندیشه میتواند سختیها را از میان بردارد، مانند اینکه ناخن اندیشهاش میتواند در سنگ رخنه کند. همچنین، اشاره به وجود باده و شادی در بطن غم و ماتم دارد و در نهایت اشاره به معنویتی دارد که در دل اجسام سخت، مانند سنگ قبر، وجود دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
باده روح در او نشأه ماتم بخشد
مگر از سنگ مزارست گل شیشه ما