گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مرا
خار در پیرهن چشم تر انداخت مرا
دربارهٔ این سروده
این شعر به زیبایی و لطافت گل و شبنم اشاره دارد و همچنین به احساس نگرانی و ناراحتی شاعر. خارهایی که در چشم او ریشه دوانده، نمادی از درد و رنج است. شاعر بیان میکند که چرا باید از فقر و مشکلاتش سرکشی کند و بیان میکند که این احساس در قفس سایهاش احاطه کرده است. به طور کلی، شعر به تضاد زیبایی و درد در زندگی اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سرکشی از نمد فقر نکردم، به چه جرم
سایه بال هما در قفس انداخت مرا؟