فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین را
پر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را
در این ابیات، شاعر به زیباییها و احساسات عاشقانه اشاره میکند. او از شمعی که در کنار پروانه حرکت میکند و خواب سنگینی که چشمان معشوق را غرق کرده یاد میکند. شاعر همچنین نگران هوسکاران است و برای گلستان معشوق آرزو میکند که از آسیب آنها در امان باشد، زیرا این هوسکاران ممکن است باعث شرمساری و آزار گلچین عشق شوند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین را
پر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را
ز تاراج هوسناکان بود ایمن گلستانت
که شرمت پای خواب آلود سازد دست گلچین را