(سپندی شد عقیق صبر در زیر زبان ما را
به داغ تشنگی تا چند سوزی زان لبان ما را؟)
دربارهٔ این سروده
این شعر به بیان احساساتی از جمله صبر و تشنگی میپردازد. در این شعر، معشوق به مانند عقیق تحت زبان شاعر قرار دارد و او به شدت از دوری معشوق و تشنگی عشق رنج میبرد. همچنین بیان میکند که اگر هدفی وجود نداشته باشد، کمان (نماد آمادگی و جستجو) بیکار میشود. در نهایت، شعر اشاره میکند که آسمان نیز بدون رحم و محبت، نمیتواند بر روی زمین پایدار بماند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
(کمان بیکار گردد چون هدف از پای بنشیند
نه از رحم است اگر بر پای دارد آسمان ما را)