گر چنین ابروی او ره می زند اصحاب را
رفته رفته طاق نسیان می کند محراب را
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چشمها و ابروهای محبوب اشاره میکند که باعث فراموشی و غفلت دلها میشود. او به تأثیر حوادث بر عاشقان و آلامی که در دل دارند، اشاره میکند. در نهایت، شاعر از آسودگی خیال در فکر وصال و تأثیر نور مهتاب بر دل عاشق سخن میگوید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر چنین ابروی او ره می زند اصحاب را
رفته رفته طاق نسیان می کند محراب را
از شبیخون حوادث عشقبازان غافلند
می کند خون در جگر صید حرم قصاب را
سیر چشمان خیال از فکر وصل آسوده اند
می گزد می شیرمست پرتو مهتاب را