شمارهٔ ۳۱ - در ورود شاه عباس دوم به شهر اشرف

برداشت: به خاطر مقام و حرمت اشرف کشور مازندران، او به زیارت و پا بوسی‌اش می‌آید و این افتخار باعث شده که سرزمین مازندران به بلندی ابرها برسد.

برداشت: برای توتیا نمی‌توان غباری پیدا کرد، حتی اگر مانند باد صبا در تمام مازندران بچرخی.

برداشت: زمین سرسبز مازندران به خاطر زنگار خجلت، مانند آینه‌ای غوطه‌ور شده است.

برداشت: شخصی با پوششی سبز به زیبایی در کنار درختان سرو و صنوبر، زاهدان خشک و بی‌روح را تحت تأثیر قرار می‌دهد، همان‌طور که ابرهای تر مازندران سبز و زندگی‌بخش هستند.

برداشت: با اینکه آفتاب همیشه در پشت ابرها پنهان است، اما هر نیلوفر در مازندران هنوز درخشان و تابناک به نظر می‌رسد.

برداشت: چشم عاشق مانند سواد، در هیچ فصل خاصی، چه در پاییز و چه در بهار، وجود ندارد. زیبایی و طراوت سرزمین مازندران به مانند بارانی است که بدون ابر نمی‌بارد.

برداشت: خروج از وضعیت عادی و عادت‌ها برای هر کسی مانند این است که بخواهد با پاهایی به درازای درخت سرو از گلی که در مازندران وجود دارد، بیرون بیاید. این به آن معناست که به سادگی نمی‌توان از شرایط و محیط خود جدا شد، و هر تلاش برای این کار ممکن است با دشواری‌هایی همراه باشد.

برداشت: دام‌ها به دلیل پر بودن از غذا، خواب راحتی دارند و از شدت هجوم شکار در سرزمین مازندران آرامش یافته‌اند.

برداشت: به قدری صبح دل‌انگیز و شاداب است که دلبر مازندران با طراوتی که از نسیم صبح به او رسیده، از خواب بیدار می‌شود.

برداشت: آیا می‌دانی چه موضوعی در ذهن اوست که در طول سال، آتش‌های سوزان از نارنج در مازندران ایجاد می‌کند؟

برداشت: در هوای مازندران هیچ ایرادی وجود ندارد جز اینکه به خاطر فراوانی آب و زیبایی‌های طبیعی، شراب باعث شگفتی و شادابی می‌شود.

برداشت: در آب غوطه ور گشت و مانند رگ‌های بارانی که بهار را به ارمغان می‌آورند، به سراغ زیبایی‌های مازندران رفت.