شمارهٔ ۲۹ - ایضا در وصف زاینده رود

برداشت: بوی خوش بهار موجب حیات و تازگی جان می‌شود و دل انسان از تماشای زیبایی‌های کنار زنده‌رود پر از شادابی و زندگی می‌گردد.

برداشت: در زیر سایه‌ای که با داغ ناخن‌های زمان خراشیده شده است، آبی شفاف و زلال همچون آب خضر وجود دارد؛ آبی که به خاطر زیبایی و جذابیت خود، مانند موج‌های پراکنده و بی‌قراری در زنده رود احساس حسادت می‌کند.

برداشت: موهای سیاه و مشکی او که مانند آب خنک و زلال زنده رود بر صورتش ریخته، زیبایی خاصی به او بخشیده و نمادی از لطافت و جوانی است.

برداشت: دشت پر از جنون شده و شبیه موجی از سراب است، مانند جنبش آب در زندگی زنده‌رود.

برداشت: هر کسی که با نگاهش شادی و زندگی را به دیگران می‌بخشد، در حقیقت روح و جانش به طور کامل وابسته به این زیبایی و جذبه است. زندگی همچون رودی زنده و جاری است.

برداشت: زهد خشک و بدون عشق، نمی‌تواند جاذبه‌ای داشته باشد. عشق و شوری که از دل برمی‌خیزد، خاک و دنیا را به زندگی و زیبایی می‌آراید و حالتی شاداب و بی‌قید و شرط به وجود می‌آورد.

برداشت: هر حبابی که در آب به وجود می‌آید، نشانی از خیمه لیلی به ما می‌دهد؛ این حباب‌ها به مانند نبض مجنون، نشان‌دهنده حال و اوضاع زنده‌رود هستند که همیشه در حال تلاطم و بی‌قراری است.

برداشت: چند قطره شبنم که بر روی گل‌های لاله نشسته می‌باشد، آن‌ها را از خواب بیدار می‌کند و دلشان را به یاد آب تازه زنده رود متوجه می‌سازد.

برداشت: چرا پرده تاریکی بر چهره‌اش کشیده است؟ اگر زنده رود از زندگی شرمنده است، دیگر آبی برای حیات وجود ندارد.

برداشت: چشمان پاک او مانند حبابی در دریای رحمت می‌شود و هر قلبی که روشن شود، مانند آینه‌ای است که زندگی را بازتاب می‌دهد.

برداشت: برای پاک کردن زنگار از دل‌ها، جویبار زنده‌رود به شکل صیقلی و زیبایی آماده شده است.

برداشت: در اطراف زنده رود، گروهی از طاووس‌ها با زیبایی خود، در میان درختان چنار و بید خودنمایی می‌کنند.

برداشت: در دل هر انسان، گنجینه‌ای از زیبایی‌ها و استعدادها وجود دارد که باید به آن پرداخته شود و به دیگران منتقل گردد. این زیبایی‌ها مانند جواهری در صدف پنهان مانده‌اند و باید با دقت و محبت به جهان عرضه شوند.

برداشت: نمایش دلربای او همچون جریانی است که حواس را می‌برد و عقل را از کار می‌اندازد. صائب، نیاز به شراب را در کنار زنده رود احساس می‌کند.