غزل شمارهٔ ۶۹۸۷

برداشت: تو مانند شمعی در شبستان هستی که تاریکی‌ها را روشن می‌کند و با وجود خود، به محیط روشنی و گرمی می‌بخشی. همچنین، تو به مانند جواهری در دنیای بزرگ هستی که درخشندگی‌ات ویژگی‌ای خاص و منحصر به فرد به تو می‌بخشد.

برداشت: تمام موجودات عالم اعم از جن، فرشتگان، حیوانات و پرندگان، همگی در این عرصه وجود به نوعی جالب و تماشایی هستند، اما این تویی که در این میدان صاحب‌امتیاز و باارزش هستی.

برداشت: هر آنچه در جهان وجود دارد، در واقع وابسته به توست و عشق تو حقیقتاً مهمان نادری است که باید به آن توجه کرد.

برداشت: قد و قامت آسمان‌ها به خاطر احترام به تو مانند شکلی از حرف "دال" است، در حالی که تو با قامت همچون حرف "الف" بر فراز درخشش و زیبایی‌ات قرار داری.

برداشت: در این عالم موجود، هیچ چیز به اندازه تو ارزشمند نیست، چرا که جان همه موجودات از نفس رحمت تو زندگی می‌گیرد.

برداشت: آینه‌داران چرخ که به زیبایی چهره‌ها می‌نگرند، می‌توانند حاکم مصر را به زیبایی یوسف، پسر یعقوب، تشبیه کنند. تو خود همانند یوسف در زیبایی و جذابیت هستی.

برداشت: دردهای جهان را می‌توان با تدبیر و اندیشه تو درمان کرد، چون تو همان روح بخش و نجات‌دهنده‌ای همچون عیسی در زمان خود هستی.

برداشت: تو آن چنان باکرامت و با عظمت هستی که تاج کرامت بر سر داری و در میان تمام مخلوقات، برتر از همه به شمار می‌آیی. تو صاحب قدرت و فرمانروایی بر دنیا هستی، حتی بر خاکی که تخت سلطنت توست.

برداشت: به غیر از تو هیچ راهی برای فهم و درک حقیقت واحدیت در سراسر زمین وجود ندارد و تو نمایش‌دهنده و راهنمای این شناخت هستی.

برداشت: این بیت اشاره به این دارد که مسافران و جویندگان حقیقت و معارف الهی، به واسطه تو و با راهنمایی‌ات، به مقصد می‌رسند. تو همچون یک راهنما و پیشوای ثابت و استوار در این مسیر هستی که آنها را هدایت می‌کنی.

برداشت: جز تو هیچ سرای دیگری برای اقامت وجود ندارد و تو تنها کسی هستی که در بیابان به مسافران کمک می‌کنی.

برداشت: دنیا و همه موجودات آن به خاطر تو و احساسات و درک تو به وجود آمده‌اند. تو منبع زندگی و روشنایی برای تمامی تاریکی‌ها و ناشناخته‌های دنیا هستی.

برداشت: حضور تو طوری است که از همه دین‌داران و عارفان تأثیر بیشتری دارد. زیبایی و جذابیت تو به اندازه‌ای است که حتی از چهره‌های مقدس و مذهبی هم فراتر می‌رود. زلف‌های پریشان تو نماد این زیبایی و جذابیت هستند.

برداشت: اگرچه در این بازار پر از دکان‌های زیاد، همه آنها بی‌فایده‌اند، تویی که تنها صاحب و صاحب‌اختیار و معنا هستی.

برداشت: چرخ جهان به خاطر طلب و جستجوی تو به حرکت درآمده است؛ تو مانند رشته‌ای هستی که این چرخش را به حرکت درمی‌آوری.

برداشت: هر لحظه و تلاشی که وجود دارد، جز نفس جان‌بخش تو، در واقع یک توهم و بیهوده‌گی است، چرا که تو مانند ابری هستی که بر بام آسمان می‌درخشد.

برداشت: هر چیزی که در این دنیا به رنگ و زیبایی درآید، از روح و جان انسان‌ها شکل می‌گیرد و تنها تو هستی که حقیقت واقعی و ارزشمند را در خود داری.

برداشت: در مصر هیچکس به جز تو ارزشمند نیست، و هیچ‌کس غیر از تو بی‌گناه و بی‌خطا به حساب نمی‌آید؛ تو همان کسی هستی که در بند زندان قرار داری.

برداشت: برخی از موجودات دیگر در دفتر شعر، اشعار مختلفی را خواهند نوشت، اما تو همچنان به عنوان نماینده‌ی اصلی و بارز این شعر باقی خواهی ماند.

برداشت: در جام تو خون وجود دارد و بر دل تو درد و اندوهی نهفته است. داغ و رنج این دشت، تو خود گل لاله‌ای به نام نعمان هستی.

برداشت: شور و شوق تو از چشم کسانی که نمی‌بینند پنهان مانده، در حالی که تو خود منبع خوشی و لذت هستی.

برداشت: این دنیا دایره‌وار به گرد خود می‌چرخد و راهی که به نظر باریک می‌آید، تنها افرادی که با اراده و پا در این راه می‌گذارند، می‌توانند به مقصد الهی برسند. تو نیز از جمله آن‌ها هستی.

برداشت: اگر از مسیر شرع خارج نشوی، در نظر مردم با بصیرت، تو یک انسان کامل هستی.