غزل شمارهٔ ۶۸۶۱

برداشت: اگر در این دنیای مادی و موقتی قرار داری، سعی کن که دل و فکر خود را از دنیا و دغدغه‌هایش آزاد نگه‌داری.

برداشت: اگر تو خود را به زیبایی و خوش نفسی بیارایی، زمان خلق را برای خود لذت‌بخش و دلپذیر کن؛ زیرا اینکه بتوانی در دنیای شکر و شیرینی زندگی کنی، آسان نیست.

برداشت: از لبخند تو، صبح تازگی می‌گیرد. مهر و محبت را از چهره‌ی پیرانه‌ی میخانه دور کن تا همیشه جوان بمانی.

برداشت: اگر کسی مثل تو را بشناسد و به خواب برود، بهتر است بیشتر از آن در پی کاروان باشی.

برداشت: اگر در دل شب‌ها مانند شمع نورافشانی کنی، همیشه برای رهگذران روشنی و راهنمایی خواهی بود.

برداشت: حجاب و مانع، باعث می‌شود که زیبایی و طراوت جوانی که مانند سروهای سرسبز در باغ است، پنهان بماند.

برداشت: اگر تو همچون موجی سبک‌روح و خوش‌نفس باشی، رود غنی و ارزشمندی در کنار تو خواهد بود.

برداشت: هرچند که ممکن است از نظر ظاهری از دیگران دور شوی، اما در عمق قلبت باید مرکز و نقطه ثباتی باشی.

برداشت: اگر مانند ماهیان بی‌زبان به جمع‌آوری معرفت و آگاهی بپردازی، به زودی به عمق دریاها راه پیدا می‌کنی و قادر خواهی بود تا از معانی و رازهای آنها سخن بگویی.

برداشت: به خاطر این که به سختی و مشکلات دچار نیستی، مانند کوه نباش که بر دوش دیگران بار سنگینی باشی.

برداشت: اگر می‌خواهی در این دنیا مثل سلیمان حکیم و توانمند باشی، باید سعی کنی با مهارت و تدبیر گفتگو کنی و به دیگران توجه داشته باشی.