غزل شمارهٔ ۶۸۴۱

برداشت: تو چطور بدون حجاب و با شجاعت به آغوش ما می‌رسی وقتی که در دل ما هزاران خیال و ناز وجود دارد؟

برداشت: آیا تو از مسیر خود، ای ماه محبوب، نزد من می‌آیی؟ زیرا این که تو در چشم من چقدر زیبا و صاف به نظر می‌رسی، شگفت‌انگیز است.

برداشت: به نظر می‌رسد که امروز نگاه تو همانند تیغی تیز، احساسات و درد را به وجود می‌آورد و شاید این حالت به خاطر این است که از مکانی پر از یاد و خاطره‌ی شهدا بازمی‌گردی.

برداشت: چه کسی می‌تواند از آن جلوه زیبا و جذاب بی‌هوش بماند؟ تو که از سر تا پا، هوش و دل را می‌ربایی.

برداشت: از چهره طلایی تو می‌توان فهمید که از بهشت، ای معشوق، به زمین آمده‌ای.

برداشت: کسی که با جرئت به چهره تو نگاه می‌کند، تو را می‌بیند که به تازگی از عرق شرم و حیا پاک شده‌ای و به جمع می‌پیوندی.

برداشت: شخصی با وضعیت سرشار از وقار و قدرت، به همراه خنجر و جامی از شراب، از مکانی دور به سمتم می‌آید.

برداشت: چگونه می‌توانم برای قدم‌های تو جان کوچک خود را فدای تو نکنم؟ در حالی که تو هستی که زندگی و جاودانگی را به من می‌بخشی.

برداشت: عاشقان چگونه می‌توانند راز دل خود را از تو پنهان کنند؟ زیرا تو با چهره‌ای که نشان‌دهنده افکار و احساساتت است، در پیش آنها ظاهر می‌شوی.

برداشت: من برای تو آماده و خالی از هر چیز شده‌ام، اگر تو می‌خواهی به آغوش من بیایی ای ماه زیبایی.

برداشت: در دل من هنوز امیدی باقی مانده است. اگر روزی به سراغم بیایی، در حالی که به وعده‌هایت وفادار نبوده‌ای، تنها درد و دلتنگی برایم به جا خواهد گذاشت.

برداشت: تو با اطاعت از عشق، به دل باغ بهشت، خون می‌زنی و حالا از کجا می‌خواهی به این خانه پر از غم و اندوه عاشقان بیایی؟

برداشت: خورشید چون از سمت مغرب غروب می‌کند و تاریکی شب آغاز می‌شود، تو ای ماه زیبایی، کی از سمت مشرق می‌درخشی و می‌آیی؟

برداشت: ظاهر خود را مانند آینه پنهان نکن، زیرا شیفتگان و دلدادگان از دل‌های سوخته تو غبارزدایی می‌کنند و زیباتر می‌سازند.

برداشت: عطر تو زمین را پر کرده و به خاطر حضور تو، غزال‌ها در حال حرکت هستند. می‌توان با نگاهی به درختان و گل‌ها حس کرد که تو از سرزمین ختا آمده‌ای.

برداشت: چقدر زیباست که تو با چهره‌ای خندان و مانند گل به سوی من می‌آیی و در آغوشم را می‌گشایی!

برداشت: بشین و صبر کن تا زمانی که دلت به حالت قبل برگردد، اگر برای دلجویی این شخص بی‌کیفیت و بی‌نظم می‌خواهی بیایی.

برداشت: بدون دلیل، خضر به عنوان نشانه راهنمایی برای تو معرفی شده است. چرا تو که سرکش و نافرمان هستی، به سوی راهنما می‌آیی؟

برداشت: اگر بدانی که چقدر از دوری تو رنج می‌برم، هر بار که به خانه‌ام می‌ آیی، به خاطر غم و اندوهی که دارم، با پای حنابسته می‌ آیی.

برداشت: اگر بدانی چقدر برای دیدن تو مشتاق و بی‌تاب هستیم، با حالتی پر از شوق و عطش به خانه ما خواهی آمد.

برداشت: به مدت طولانی در جایی نمان که بعد از مدت‌ها به یاد تو بیفتند و به ویرانه‌ای که از خود برجا گذاشته‌ای، سر بزنند.

برداشت: در مکانی خلوت و دور از نگاه دیگران، تو به من وعده داده‌ای، اما به جای آن به عقب برمی‌گردی و از من دور می‌شوی.

برداشت: فاصله‌ای بین آمدن و رفتن تو وجود ندارد، ای کسی که عاشقان را به درد می‌آوری، پس چرا می‌روی و چرا می‌آیی؟

برداشت: ای نسیم، بوی تو امروز مرا دیوانه می‌کند، آیا از گیسوان دوطرفه آن محبوب می‌آیی؟

برداشت: هرگز از ویرانه‌ای که در آن هستی، پا نگذار؛ اگر بدانی که چقدر در اینجا مهم و ارزشمند هستی.