غزل شمارهٔ ۶۸۳۵

برداشت: اگر در پی ایمان واقعی هستی، از خودخواهی و خودبینی چشم‌پوشی کن، زیرا کسی که فقط به خودش نگاه می‌کند و خدا را نمی‌بیند، واقعیات را درک نخواهد کرد.

برداشت: در پایان سفر خود باش که از سنگ قبر برآمده، خوشبختی و سنگینی راه را نشان می‌دهد.

برداشت: هر کسی که بتواند با خشت و مصالح موجود، گنبدی زیبا و سرزنده بسازد، این فرد می‌تواند از دل پرانرژی خود، جهان را خوشحال و شاداب کند.

برداشت: به زودی ممکن است با یک ناله، کسی که مانند کوه استوار و خموش به نظر می‌رسد، به فریاد بیفتد.

برداشت: شراب شادی را نمی‌توان بر روی سپر چین نگه داشت. اگر از جبین تو چروکی باز شود، نشانه‌ای از شادابی و طراوت است.

برداشت: با وجود اینکه تلاش کردم تا نظری از سر دل درباره‌ی سخنانم جلب کنم، اما هیچ‌کس از عمق دل به من تحسینی نکرد.