غزل شمارهٔ ۶۸۲۸

برداشت: اتصال به تو برای کسانی که کم حوصله هستند، نعمت بزرگی است. دلتنگی و درد جگر ما هم به باد فراموشی سپرده می‌شود.

برداشت: ما هرگز فقر و بی‌پولی خود را به دو جهان نخواهیم فروخت، چرا که دریافتن عشق تو برای ما به اندازه‌ یک گدا ارزشمند است.

برداشت: اگر دست ما از گشادی لباس کم شود، دیگران که دستشان را دراز کرده‌اند، آن پیراهن را به رایگان می‌گیرند.

برداشت: ما بر آن نیستیم که به کسی وابسته باشیم و از کسی یاری بخواهیم؛ چرا که بویی از یوسف به باد صبا بخشیده نمی‌شود.

برداشت: اگر محدودیتی در ادب و نزاکت نداشتم، به راحتی می‌گفتم که بوسیدن دست تو به اندازه‌ای ارزشمند است که برابر با حنا است.

برداشت: در باغچه، گل گرفتن و در خانه خود پرورش دادن، همانند بازی کردن در قفسی است که دیوارهایش از باد ساخته شده‌اند و این برای ما هیچ ارزشی ندارد.

برداشت: اگر گل به حرف تو گوش ندهد، کسی از زیبایی و سرسبزی او بهره‌ای نخواهد برد.