غزل شمارهٔ ۶۸۱۸

برداشت: هیچ‌کس از بوسه‌ی لب یار نصیبی نبرده و هیچ‌کس به رازهای پنهان نرسیده است.

برداشت: من و یک لحظه دوری از تو، حیاتم چه معنایی دارد؟ هیچ‌کس تا به حال این‌قدر صبر برای عاشق را نداشته است.

برداشت: من لبم را بر لب یار گذاشتم و جانم را به او سپردم و تا امروز هیچ‌کس به این مرگ از عشق نمرده است.

برداشت: اشک‌های من نمی‌تواند باعث شود که باران ببارد، چون کسی در دل ابر بهاری، غم و اندوهی را پنهان کرده است.

برداشت: آب به خاطر تصویر چهره من رنگین و آبی شده است، زیرا هیچ‌کس به‌اندازه من در زندگی‌اش ضربه‌های زمان را تجربه نکرده است.

برداشت: تنها کسی که خود را در تلاش و کوشش غرق کرده است، موفقیتی از این میدان به دست نیاورده است. دیگران نتوانسته‌اند به چنین موفقیتی دست یابند.

برداشت: هیچ‌کس داغ پنهان من را نمی‌بیند و نمی‌شناسد. اگرچه هیچ‌کس حتی سنگ را هم به اندازه جرقه‌ای که در دلش وجود دارد، نشمرده است.