غزل شمارهٔ ۶۷۳۴

برداشت: من یک افتخار و عزتی دارم که تنها در صورتی می‌خواهم به تو بگویم که تو این را مخفیانه بشنوی، پیش از اینکه خبرش را در جایی دیگر بشنوی.

برداشت: در فصل پاییز، ای شاخه گل، حرف بلبل را در اطراف خود حس کن، اما اگر در بهار بشنوی، آن را بهتر درک خواهی کرد.

برداشت: زمانی که ستاره سهیل را می‌بینی و به خاطر زیبایی‌اش غمگین می‌شوی، ای کاش بویی از آن سیب زینتی که بر چهره‌اش است، به مشامت برسد.

برداشت: صدای زنجیر، نشانه‌ای از شیفتگی و جذابیت عشق است. داستانی که با زلف در هم و برهم آغاز می‌شود، شنیدنی و زیباست.

برداشت: تا زمانی که بتوانی با خون خود شیرینی ایجاد کنی، نگذار که از خضر حرف تلخی برای آب حیات بشنوی.

برداشت: بوی دل‌انگيز پیراهن او نمادی از غیرت و محبت است، نه مانند بوی گلی که از هر باغ و بستان به گوش می‌رسد.

برداشت: صدا و ناله ناقوس، هرچند بیانگر درد و ناامیدی است، اما در نهایت به جایی خواهد رسید. از موذن بپرس که آیا صدای ایمان و اذان را نمی‌شنوی؟