غزل شمارهٔ ۶۷۳۱

برداشت: برای اینکه شخصیت و جایگاه والایی پیدا کنی، از خودپسندی و خودبزرگ‌بینی کنار بگذار. رفتاری شبیه به ابلیس را فراموش کن تا بتوانی به مقام انسانی و خصوصیات انسانی دست یابی.

برداشت: هرچند که تلخی و سختی وجود دارد، اما سعی کن به کسانی که اهل صفا و پاکی هستند کمک کنی تا شاید شیرینی و خوشی برای دیگران به وجود بیاوری و مانند آب زلال زمزم در نظرشان بیفتی.

برداشت: سعی کن خودت را از گزند تهمت و قضاوت‌های مردم حفظ کنی، زیرا اگر دامن‌گیر ناپاکی‌ها نشوی، کسی نمی‌تواند به تو آسیب بزند.

برداشت: در زندگی پر از چالش‌ها و سختی‌ها، به دنبال دستگیری و حمایت از دیگران باش تا از این دنیا به دنیای بهتر و معنوی‌تر منتقل شوی.

برداشت: اگرچه تنها یک قدم تا انسان شدن فاصله داری، اما در واقع راهی طولانی در پیش داری تا به حقیقت انسانیت دست پیدا کنی.

برداشت: تا زمانی که از مسئولیت‌ها و مشکلات زندگی رهایی نیافته‌ای، خود را درگیر غم و اندوه عشاق نکن.

برداشت: اربابان دل برای دستیابی به غم و اندوه، خون می‌خورند و تو که ستمگر هستی، با هزاران نیرنگ در تلاش هستی تا از اندوه خود رها شوی.

برداشت: زمانی که نمی‌دانی ارزش دل و احساسات چیست، درست مانند سلیمان که در آن دوران گفته می‌شود، در آینده ممکن است انگشتت را به چیزی بمالی که بدون علامت و نشان بمانی.

برداشت: در دنیای هستی، جایی که در میان زیاد و کم تفاوت زیادی وجود دارد، تو نیز می‌توانی هر روز به خوبی تلاش کنی و به نوعی خودت را کوچک‌تر کنی یا از خودت کاسته و در عوض به ارزش‌های درونی‌ات افزوده کنی.