غزل شمارهٔ ۶۶۸۴

برداشت: چند نفر در روزهای بهار می‌توانند در گوشه‌ای پنهان بمانند؟ چگونه ممکن است در فصل شکوفه‌ها کسی زیر زمین باشد؟

برداشت: اگر کسی داری پاک بینی و بینش صحیح باشد، درخت زیبایی همچون حسن یوسف در فصل خزانی به خاطر زردی برگ‌هایش عیب ندارد. در حقیقت، زیباییِ واقعی به بینش فرد بستگی دارد و در هر حالتی می‌توان زیبایی‌ها را مشاهده کرد.

برداشت: آیا نیرویی وجود دارد که بتواند این نگین را از مقام خود جدا کند؟ آیا کسی می‌تواند همچون نگینی در آسمان وجود داشته باشد که حصاری به بلندی گردون را بشکند؟

برداشت: برای به دست آوردن فرصت، باید هوشیار و آماده بود، زیرا فراهم کردن آن نیاز به دقت و صبر دارد. اگر فردی همواره در کمین باشد، شانس به دست آوردن فرصت از بین می‌رود.

برداشت: اگر نام کسی خوب باشد یا بد، این نام مانند سنگی در مسیر فرد سالک (جادوگر یا رهرو) قرار می‌گیرد. در دنیای رمز و راز، تا چه زمانی می‌توان انتظار داشت که کسی مثل نگین درخشان باشد؟

برداشت: زلف محبوب چه ارتباطی با زندگی ابدی دارد؟ حیف است که کسی اینقدر سطحی‌نگر باشد!

برداشت: لباس خاکستری نماد زندگی و عشق است. عشق نیاز دارد که کسی در دل خاکستر، یعنی در حالت فرو رفتگی و آرامش، مستقر باشد.

برداشت: خندیدن یعنی ایجاد فضایی شاد در زندگی، همانطور که اگر درب خانه بسته باشد، کسی نمی‌تواند وارد شود و غمگین بماند. با لبخند و خنده می‌توان به زندگی روح بخشید و ناامیدی را دور کرد.

برداشت: آب زلال و در عین حال تاریک، برای آینه مضر است. بهتر است کسی از اندیشه‌های عشق و دشمنی به دور باشد.