غزل شمارهٔ ۶۶۶۵

برداشت: شب گذشته با ما در حال خوش‌گذرانی بودی، به چه چیز فکر می‌کردی؟ در حال نوشیدن شراب بودی و در عین حال به یاد ما و درد ما هم بودی.

برداشت: سبزه و گل‌های بهاری ما نماد شکرگزاری و زیبایی هستند و اگر تو، که کافر هستی، کمی مهربانی نشان دهی، می‌تواند بر مسلمانان تأثیر مثبتی داشته باشد.

برداشت: امروز که این گرانی وجود دارد، به یاد می‌آورم که زمانی تو در ناز و نعمت بودی و مانند شیری در گهواره آرام گرفته بودی، زیرا تکیه‌گاه و حمایت‌هایی داشتی.

برداشت: تو دیگر مانند خوبان ناز و عطر خاصی نداری، و هر بار که شوخی می‌کنی، مانند آتش زیر خاکستر به نظر می‌آیی.

برداشت: چهره‌ی خوش‌ناز تو در زیبایی بی‌نظیر است، و هر طرف که نظر می‌کنم، همچون ماه نو، شکارچیان زیادی را در دلتنگی‌هایشان می‌بینم.

برداشت: در حال حاضر با دیگران همراهی می‌کنی، اما قبلاً اینطور نبود و تو دو توانایی قوی و در عین حال متضاد در دست داشتی.

برداشت: اگر صد جان دیگر هم داشتی، باز هم جان خود را برای تو نثار می‌کردم و این کار را از روی خلوص نیت انجام می‌دادم، ای صائب مسکین.