غزل شمارهٔ ۶۶۵۳

برداشت: من آستینم را بر روی تاج گرانبهای تو می‌ریزم تا اینکه سرم را زیر پای تو گذاشته‌ام، زیرا با زیبایی‌های جذابت مرا مغلوب کرده‌ای.

برداشت: اگر به عبادت و خدمت به خلق توجه داشته باشی، بهتر است که روی خود را به بت‌خانه متمرکز کنی، چون به نظر می‌رسد که سنجش و ارزیابی تو در عبادت به آنجا برمی‌گردد.

برداشت: می‌زنی دست محبت هر لحظه بر ساقه‌های مو، تا ببینی کدام پرنده باهوش را به دام انداخته‌ای.

برداشت: این متن به این معناست که با غیرت و شرم باید از نشان دادن زیبایی و جاذبه‌های دختر به دیگران پرهیز کرد، زیرا وقتی که او در عقد و ازدواج قرار گرفته، باید حرمت و حریم او حفظ شود.

برداشت: اگر چشمانت به دنیا و زرق و برق آن بی‌اعتنا باشد، باید بدانی که در همین مکان، به بهشت و آرامش واقعی رسیده‌ای.

برداشت: خواسته تو برای داشتن عمر طولانی و بی‌دغدغه بسیار منطقی است، اگر که در زندگی‌ات توانسته‌ای روز را به شب برسانی و از زمان به خوبی بهره‌برداری کنی.

برداشت: زمانی که تو با خط زیبایت بر روی کار نقش می‌زنی، در حقیقت یک قلمه روشن به رنگ سیاه را به دام انداخته‌ای.