غزل شمارهٔ ۶۶۱۷

برداشت: علامتی از زیبایی محبوب به وضوح نمایان است، همان‌طور که نور خورشید بر دیواره‌ای می‌تابد و غبار صورت او را آشکار می‌کند.

برداشت: آیا از نشانه‌های خط بر لب آن معشوق زیبا خبر داری؟ یا اینکه گروهی از طوطی‌ها به گلزار شیرین آمده‌اند؟

برداشت: این یوسف که در بازار حاضر شده است، باعث می‌شود که انبار ثروت و دارایی‌های ارزشمند عزیزان مصر خالی شود.

برداشت: رنگ شرم و حیا از صورت گل‌ها رفته است، چون بلبل خوشحال به گل‌ها سر زده و در باغ حاضر شده است.

برداشت: امروز، در دل عاشقان خبری از عقل و درک نیست. آیا آن‌کس که به کوی عشق رفته، هنوز به دیوار دلتنگی تکیه داده؟

برداشت: این بیت به یک وضعیت دشوار اشاره دارد که کودکان در آنجا به معنای واقعی کلمه در زندان به سر می‌برند. و این واقعیت ممکن است نتیجه یک دیوانه یا فردی بی‌ملاحظه باشد که به خیابان‌ها و کوچه‌ها آمده و شرایط ناپسندی را ایجاد کرده. به نوعی، می‌توان گفت که اینجا دنیای امن و آرام برای کودکان وجود ندارد و آنها در فضای ناامنی زندگی می‌کنند.

برداشت: عشق منصور آن‌قدر عمیق و قوت دارد که می‌تواند شخص را به خطر بیندازد و حتی باعث شود زندگی‌اش به باد برود. به همین دلیل است که این موضوع به سردار و مقام‌های بالا کشیده شده است.

برداشت: خفاش به دلیل علاقه‌اش به تاریکی، از نور خورشید بهره‌ای نمی‌برد، در حالی که خورشید از نور و روشنی خود پیوسته در حال انتشار است.

برداشت: شکستن سد سکندر آسان بود، اما هر کسی که از پرده خیال خارج شده باشد، به این راحتی موفق نخواهد شد.

برداشت: مردم خوب و خوش‌برخوردی مانند زره‌ای (جوشن) داوود، به‌دور از زخم و درد و رنج، مانند گلی بهاری از میان خشکی و خار و خس بیرون آمده‌اند.

برداشت: رزق او از آسمان و زمین تامین می‌شود و تا زمانی که جانش از دنیا خارج نشده، با دودی و غباری که به وجود می‌آورد، به عالم نور افزوده است.

برداشت: کسی که از پشت دیوار آمده، خبر پاکی و آسایش روح را دارد وقتی که جسم را رها می‌کند.