غزل شمارهٔ ۶۶۱۵

برداشت: آیا این گل لاله‌ای است که از دل خاک روییده یا لیلی‌ای است که از دل سیاهی‌ها سر برآورده؟

برداشت: آیا عطر خوش عنبر را در جام شراب سرخ ریخته‌اند؟ یا این که بخت ماست که در خون دل خود غوطه‌ور است؟

برداشت: در چادر گل، آیا برگ سبزی پنهان است؟ یا اینکه طوطی در شیرینی غوطه‌ور شده است؟

برداشت: از محبت و عشق به تو، ای بهار زیبایی، دستانی مانند شاخ گل وجود دارد که گویی گلستان در حال شکوفایی است.

برداشت: وقتی که دل از درد و مشکلاتش رها نمی‌شود، چه فایده‌ای دارد از تلاش‌هایی که به ظاهر زیبا و پرشکوه است، در حالی که هیچ دردی را دوا نمی‌کند؟

برداشت: صائب، مانند گلی که زخم سینه‌اش را بخیه زده باشند، زخمی نیست. زخم‌هایی که زمان بر دلم گذاشته، عمیق‌تر از این‌هاست.